Yedi Meşaleciler-Özellikleri-Yazarları-Eserleri

YEDİ MEŞALECİLER’İN ÖZELLİKLERİ-TEMSİLCİLERİ-ESERLERİ

Yedi Meşaleciler’in kodlaması: KaSıM CeViZ Ye şeklindedir.

Altısı şair, biri hikâyeci (Kenan Hulusi Koray) yedi genç arkadaştan oluşan bir topluluktur.

Cumhuriyet Dönemi’nin bir beyannameyle görüşlerini açıklaya­rak ortaya çıkan ilk edebî/şiir topluluğudur.

“Yedi Meşaleciler” olarak anılmalarının sebebi, 22 Mart 1928’de şi­irlerini bir araya getirip “Yedi Meşale” adlı kitapta yayımlamalarıdır.

Topluluğa Yedi Meşaleciler ismini veren Sabri Esat Siyavuşgil’dir.

Topluluk, “Yedi Meşale” adlı ortak şiir kitabının –beyanname nite­liği taşıyan- ön sözünde görüşlerini şöyle açıklamıştır:

“Yazılarımızı müşterek neşretmemizin sebebi, memleketimizde son edebî cereyanları gösterecek toplu bir eser vücuda getirmek arzusu­dur. Yazılarımızda ne dünün mızmız ve soluk hislerini ne son zaman­ların renksiz ve dar Ayşe, Fatma terennümünü bulacaksınız. Biz her şeyden evvel duygularımızı başkalarının manevi yardımına muhtaç kalmadan ifade etmeye çalıştık. Eğer muvaffak olduksa bu da bize kâfi bir şereftir.”

Topluluk, ortaya çıktıktan yaklaşık dört ay sonra 1 Temmuz 1928’de “Meşale” adında bir de dergi çıkarmıştır. On beş günde bir yayımlanan sanat ve edebiyat dergisi olan Meşale, toplam se­kiz sayı çıkabilmiştir.

Beş Hececiler”e, memleket edebiyatına tepki olarak ortaya çıkan topluluk, onların şiirlerini biçimden çok içerik ve duyuş yönüyle eleştirmişlerdir.

Beş Hececiler’in şiirlerini renksiz, soluk, kuru ve cansız bularak bu şiirleri “Ayşe, Fatma terennümü” şeklinde nitelendirip eleştirmiş­lerdir.

Kendi sanat anlayışlarını “canlılık, samimiyet ve daima yenilik” şeklinde belirlemişlerdir.

“Sanat, sanat içindir.” görüşünü benimsemişlerdir.

Geleneksel konulardan sıyrılıp “saf şiir” çerçevesinde yeni konular işlemişlerdir.

Şiirin konusunu olabildiğince genişletmeye çalışmışlardır.

Hece ölçüsünü geliştirmeyi amaç edinmişlerdir.

Verlaine, Mallarme gibi Fransız sembolist şairleri örnek almışlar­dır.

Şiirlerinden, sembolizm akımından etkilendikleri görülmektedir.

Hayata, eşyaya, olaylara ve insanın iç dünyasına izlenimci bir res­sam gözüyle bakmışlardır.

Servetifünun ve Fecriati şiir estetiğinin ötesine geçememiş, onla­rın devamı olduklarını gösteren şiirler yazmışlardır.

Büyük iddia ve düşüncelerle ortaya çıkan topluluk, edebiyatımız­da pek kalıcı olamamış, kısa süreli bir yankı uyandırmışlardır.

Ziya Osman Saba’nın dışındaki üyelerin şiiri bırakıp başka edebî türlere yönelmesiyle topluluk, önemli bir yenilik getiremeden kısa sürede dağılmıştır.

Yedi Meşaleciler” bir bakıma “Fecriati”cilere benzer. Fecriaticiler nasıl ki Servetifününculara tepki olarak ortaya çıkıp onların deva­mı olmaktan kurtulamamışlarsa Yedi Meşaleciler de Beş Hececile­re karşı çıkmış fakat bir yenilik getirmeden dağılmışlardır.

ZiYA OSMAN SABA HAYATI-ESERLERİ-EDEBİ KİŞİLİĞİ

İlk şiiri Servet-i Fünun dergisinde çıkan Ziya Osman, bu dergide tanıştığı arkadaşlarıyla Yedi Meşale topluluğunda birleşti. Bu topluluğun şiir anlayışına bağlı kalan, şiir anlayışını sürdüren  tek kişidir. Yazı ve şiirlerini çoğunlukla Varlık’ta  yayımladı. “Yedi  Meşaleciler”in şiire en  sadık şairi Ziya Osman, çocukluk özlemi, anılara düşkünlük, ev- aile sevgisi, yoksul yaşamalara  karşı utanç ve acıma, Tanrı’ya kulluk, kadere boyun eğiş, küçük mutluluklarla yetinme, ölüm  yakınlığı, öte dünya özlemi gibi konuları işledi. 1940’tan sonra serbest şekillerle de yazdı.  Üzgün ve yumuşak, açık, duru şiirler bıraktı. Hikayelerinde de genellikle bir anı karakteri  görülür.

Eserleri:

Şiir Kitapları:

  • Sebil ve Güvercinler
  • Geçen Zaman
  • Nefes Almak

Hikaye Kitapları:     

  • Mesut İnsanlar Fotoğrafhanesi
  • Değişen İstanbul

YAŞAR NABi NAYIR HAYATI-ESERLERİ-EDEBİ KİŞİLİĞİ

15 Temmuz 1933’ten itibaren çıkardığı Varlık dergisinin, 1946’da kurduğu Varlık Yayınevinin sahibidir. Çağdaş dünya edebiyatını konu edinmiş, aylık Cep dergisini de çıkarmıştır. Sanat  hayatının ilk döneminde şiirler yazmış, Yedi Meşale topluluğu şairlerinden biri olarak tanınmıştır.  Sonraları hikaye, roman, oyun ve makale türlerinde de eserler vermiştir. 1946’dan sonra yalnız  makale ve deneme yazmıştır.

Eserleri:

Şiir Kitapları:

  • Onar Mısra
  • Kahramanlar

Romanları:

  • Adem ve Havva
  • Bir Kadın Söylüyor

Öyküleri:

  • Bu da Bir Hikayedir
  • Sevi Çıkmazı

Oyunları:

  • Mete
  • Beş Devir
  • İnkılap Çocukları
  • Köyün Namusu

İnceleme- Makaleleri:

  • Balkanlar ve Türklük
  • Atatürk Yolu Yıllar Boyunca
  • Değişen Dünyamız
  • Edebiyatımızın Bugünkü Meseleleri
  • Nereye Gidiyoruz
  • Edebiyat Dünyamız
  • Çağımıza Ters Düşenler
  • Dost Mektuplar
  • Atatürkçülük Nedir

VASFi MAHiR KOCATÜRK HAYATI-ESERLERİ-EDEBİ KİŞİLİĞİ

Darüşşafaka Lisesini, Mülkiye Mektebini bitirdi; liselerde edebiyat öğretmenliği, müdürlük ve müfettişlik yaptı. Ankara Gazi Eğitim Enstitüsünde öğretmen iken öldü. Sanat hayatına Yedi Meşale şairlerinden biri olarak atılan Vasfi Mahir, epik şiirleriyle tanındı, manzum oyun­lar yazdı.  Liseler için hazırladığı edebiyat ders kitapları önemlidir.

Eserleri:

Şiirleri: 

  • Yedi Meşale
  • Geçmiş Geceler
  • Ergenekon
  • Tunç Sesleri
  • Bizim Türküler
  • Hayat Şarkıları

Oyunları:

  • On İnkılap
  • Yaman
  • Sanatkar

Antolojileri:

  • Saz Şiiri Antolojisi
  • Şaheserler Antolojisi
  • Şiir Defteri
  • Tekke Şiiri Antolojisi
  • Divan Şiiri Antolojisi

İncelemeleri:

  • Yeni Türk Edebiyatı
  • Namık Kemal’in Şiirleri
  • Osmanlı Padişahları
  • Fransız Edebiyatı
  • Namık Kemal
  • Türk Edebiyatı Tarihi

Derlemeleri:

  • En Güzel Türk Manileri
  • En Güzel Türk Masalları

SABRi ESAT SiYAVUŞGiL HAYATI-ESERLERİ-EDEBİ KİŞİLİĞİ

Sanat hayatı şiirle başladı. Yedi Meşale topluluğunu oluşturan yedi sanatçıdan biriydi. Derginin

kapanmasından sonra Sabri Esat, şiirlerini Muhit ve Varlık dergilerinde yayımladı. Ekspresyonist  (dışavurumcu) bir ressam tutumuyla eşya ve görünüm tasvirlerinde yeni, canlı şiirler yazdı.

Eserleri:

Şiir Kitabı:                 

Odalar ve Sofalar

İnceleme Kitapları:

Psikoloji ve Terbiye Bahisleri

İstanbul’da Karagöz ve Karagöz’de  İstanbul

CEVDET KUDRET HAYATI-ESERLERİ-EDEBİ KİŞİLİĞİ

Meşale dergisinde toplanan Yedi Meşale şairlerinden biri de sanat hayatı 1927’de Servet-i Fünun  dergisinde başlamış Cevdet Kudret’tir. O toplulukta Ziya Osman’dan sonra en çok Cevdet Kudret,  şiire sadık kaldı. Yedi Meşalecilerin ortak kitabı Yedi Meşale ile kendi eseri Birinci Perde’deki  şiirlerinde, bireysel duyguları hikaye ve balad imkanlarından da faydalana­ rak başarıyla  yansıtmıştır. Daha sonra tiyatro, hikaye, roman türlerinde eserler verdi; 1952’den başlayarak önce  değişik imzalarla sonra kendi adıyla edebiyat tarihimizin ünlü isimleri, eserleri üzerine değerli  tanıtma ve el kitapları, okul ders kitapları (Bu lise kitapları Abdurrahman Nisari adıyladır.)  yayımladı.

Eserleri:

Şiirleri:

  • Birinci Perde
  • Yedi Meşale

Denemeleri:

  • Bir Bakıma
  • Kalemin Ucu
  • Dilleri Var Bizim Dile Benzemez

Romanları:

  • Havada Bulut Yok
  • Sınıf Arkadaşları
  • Karıncayı Tanırsınız

İncelemeleri-Araştırmaları:

  • Türk Edebiyatından Seçme Parçalar
  • Batı Edebiyatından Seçme Parçalar
  • Örneklerle Edebiyat Bilgileri
  • Türk Edebiyatı Hikaye ve Roman Antolojisi

KENAN HULUSi KORAY HAYATI-ESERLERİ-EDEBİ KİŞİLİĞİ

İmzasına ilkin, üniversitede öğrenciyken 1928’de Servet-i Fünun-Uyanış dergisi sayfalarında yayımladığı hikayeler altında rastlanır. Aynı yılda Meşale dergisinde birleşmiş Yedi Meşale topluluğunun altı şairi yanında tek hikaye yazarı olarak yer aldı. Meşale, sekizinci sayısında kapanınca Muhit, Mektep dergilerinde hikayeleri çıktı. On beş yıllık sanat hayatında önce kelime,  hayal ve renge önem vererek biçim sorunları üzerinde durdu; fanteziyi, mensur şiiri denedi, renkli  ve hareketli bir üsluba eriştikten sonra içe, olaya yönelip olgunluk eserlerini vermeye başladı.

Eserleri:

Hikaye Kitapları:  

  • Bir Yudum Su
  • Son Öpüş
  • Bahar Hikayeleri
  • Bir Otelde Yedi Kişi

MUAMMER LÜTFİ BAHŞİ HAYATI-ESERLERİ-EDEBİ KİŞİLİĞİ

İlk şiirlerinde aruz daha sonra hece ölçüsünü kullanmış, en son serbest ölçüye yönelmiştir. Şiirlerinde önemli bir başarı sağlayamamıştır. Yedi Meşale topluluğu dağıldıktan sonra arkadaşları Varlık dergisinde yazmaya devam ettikleri halde o Anadolu’da, pek de yaygın olmayan yerel gazete ve dergilerde yazmıştır. Şiirlerini bir kitapta yayımlayamadığı gibi yazdıklarını da bir kitap haline getirememiştir. Bazı şiirleri “Yedi Meşale” adlı ortak kitapta yer almıştır.